امام صادق عليه السلام در بارهء حياء و اثر روانى آن بمفضل فرموده است : فلولاه لم يقر ضيف و لم يوف بالعداة و لم تقض الحوائج و لم يتحرّ الجميل و لم يتنكّب القبيح في شىء من الاشياء حتّى انّ كثيرا من الامور المفترضة ايضا انّما يفعل للحياء فانّ من النّاس من لو لا الحياء لم يرع حقّ والديه و لم يصل ذا رحم و لم يؤدّ امانة و لم يعفّ عن فاحشة . « 1 » اگر تأثير شرم و حياء نميبود احترام مهمان و وفاء بعهد مراعات نميشد ، اگر حياء نميبود در قضاى حوائج و جلب نيكيها و اجتناب از بديها بطور شايسته اقدام نميشد . حياء نه تنها در اجراء وظائف اخلاقى مؤثر است بلكه بسيارى از فرائض قانونى نيز در پرتو حياء ، جامهء عمل ميپوشد ، زيرا بعضى از مردمند كه اگر حياء نميبود و از ملامت مردم نميترسيدند مراعات حق پدر و مادر و همچنين حق ارحام خود را نميكردند ، اگر حياء نميبود امانتهاى مردم را رد نمينمودند و از هيچ عمل منافى با عفت چشم‌پوشى نميكردند . خداوند در قرآن شريف فرموده است : وَ اللَّهُ لا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ . « 2 » خداوند از بيان حق حيا نميكند . مردان با ايمان نيز بپيروى

--> ( 1 ) بحار جلد 2 صفحهء 25 . ( 2 ) سورهء 33 آيهء 53 .